Rüyada Boğulma Görmek

Boğulma, suyun seni alıp almadığına ve ardından ne olduğuna göre okunur. Batıp sonra çıkarılmak, geleneğin üzerinde durduğu asıl okumadır: kurtuluş, tövbe, üstüne neredeyse kapanacakken kapanmayan bir iş. Derin suda batmadan çırpınmak, getirdiğin güçten büyük bir işin baskısıdır; başarısızlık değil. Bulanık yahut karanlık suda boğulmak, görenin şüpheli olduğunu bile bile girdiği bir şeye doğru gider. Başkasının boğulduğunu görmek, rüyayı ona duyduğun kaygıya yahut bozulduğunu görüp yetişemediğin bir işe kaydırır. Az suda boğulmak hem tuhaf hem faydalı biçimde okunmuştur: başa çıkılabilecek bir şeyin insanı yutması — küçük bir derdi kötü taşıyanın hâli. Yüzeye yahut kıyıya ulaşmak babı ferahlıkla kapatır.

Bu alanda su hayat ve rızıktır; boğulma ise aynı suyun fazlasıdır: seni ayakta tutan şeyin, taşıyabileceğin miktarı aşması. Bu yüzden eski okumalar onu ölüme değil, dünya işine gömülmeye çevirir. Kur'an'daki boğulma kıssaları, her uyarı yapıldığı hâlde yoluna devam edenlere aittir; tabircilerin taşıdığı anlam da budur: geri adım atmayı reddettiğin şeyin seni alması.

Bu, insanın kalbi çarparak uyandığı rüyalardandır; o yüzden düz söylenmeli: bir kaza uyarısı değildir, su yahut yolculuk hakkında bir işaret değildir, kimsenin âkıbetine dair bir söz hiç değildir. Hüküm de değildir. Uyku, kendi başına nefes darlığı, göğüs ağırlığı ve o gecenin biriken korkusunu üretir. Rüya seni korkuttuysa yapılacak olan Allah'a sığınmak, öbür yanına dönmek ve kimseye anlatmamaktır — anlatılmayan rüya, sabaha tutunacak yer bulamaz.

Batıp sonra çıkarılmak, geleneğin en uzun durduğu okumadır: kurtuluş, tövbe, kişinin üstüne neredeyse kapanacakken kapanmayan bir iş. Yüzeye yahut kıyıya ulaşmak, rüyayı uyarıyla değil ferahlıkla bitirir. Bu, insanın kalbi çarparak uyandığı rüyalardandır; bu yüzden düz söylenmeli: kimsenin âkıbetine dair bir işaret değildir ve nefes darlığını, göğüs ağırlığını hiçbir sebep olmadan uykunun kendisi üretir.