Rüyada Işık Görmek

Işık, kaynağına, kuvvetine ve nereye düştüğüne göre okunur. Yolu gösteren ışık — taşınan bir kandil, önü aydınlık bir yol — yerleşik yorumdur: hidayet, ilim, karışıklıktan sonra netleşen bir iş. Evi dolduran ışık, yalnız gören kişide değil, hane halkında bir hayır diye okunur. Eldeki ışık, aktarılabilen bir ilim yahut kullanılmak üzere verilmiş bir yetkidir. Zayıf, titrek yahut sönmekte olan ışık, elden kaçırılmakta olan bir hidayet veya henüz tutmamış bir açıklık diye okunur — eski tabirciler bunu olmuş bitmiş bir kayıp değil, onu gözetmeye çağrı saymıştır. Işığın arkanda, yolun önünde karanlık olması geçmişte kalana yaslanmak diye yorumlanmıştır. Karanlık bir yerde ansızın beliren ışık darlıktan sonra ferahlıktır; kişinin yürüyor, namaz kılıyor yahut yalnızca bakıyor olması bu hükmü değiştirmez.

Bu babda metne bundan daha sıkı bağlı bir sembol yoktur. Kur'an ışığı hidayetin, karanlığı da onun yokluğunun değişmez imgesi yapar: iman edenleri karanlıklardan aydınlığa çıkarır (Bakara 2:257) ve nur âyeti, o hidayeti anlatmak için cam içindeki bir kandil misalini verir (Nûr 24:35). Sembolü tabirciler uydurmadı; ona zaten yerleşmiş olarak vâris oldular.

Işık rüyası bir belge değildir. Görenin hidayet üzere olduğunu ispat etmez ve tabirciler, tam da bu noktada kişinin güzel bir rüyadan kendi hâline delil çıkarmasından sakındırmıştır. Hüküm değildir, olacak bir şeyin haberi de değildir. Güzel rüyanın azamisi gönül ferahlatan bir müjdedir; hakkı, sonuç çıkarmak değil şükretmektir. Bunun yerine ışığın söndüğünü görüp içine sıkıntı düştüyse, her hoşa gitmeyen rüyada yapılan yapılır: Allah'a sığın, öbür yanına dön ve anlatma.