Rüyada Ay Görmek

Ay; evresine, parlaklığına ve nerede görüldüğüne göre okunur. Dolunay hâlinde, berrak ve yüksekte olan ay yerleşik iyi yorumdur: âdil bir yönetici, sözü tutulan bir âlim yahut güzelliği ve itibarı olan bir eş. Hilâl başlangıcındaki bir iştir; bırakılırsa büyüyecek olan — eski okumalar onu yeni bir ayla gelen habere bağlar. Küçülen yahut tutulan ay sıkıntıdaki bir otoriteye, sönen bir itibara yahut kendisiyle görmenin zorlaştığı bir hidayete döner. Ayın eve girmesi o haneye inen bir şeref diye okunur ve nikâh için verilen tabirlerden biridir. Gece yolu gösteren ay ışığı, bütün yola değil, önündeki adıma yetecek kadar aydınlıktır. Ayın gökten düşmesi ağır okunmuştur: insanların etrafında dizildiği kişinin gitmesi.

Altında iki gerçek şey var. Ayın kendinden ışığı yoktur; ışığını güneşten alır. Bu yüzden tabirciler, güneşin kaynak olduğu yerde ayı vekil saymıştır: hükümdar değil vezir, babanın yanında anne. Ayrıca Arapçada güzel yüze bedr — dolunay — denir; bu, rüya ilminin uydurması değil, dilin olağan kullanımıdır. Aile yorumu ise doğrudan metinden gelir: Yûsuf sûresi 12:4'te güneş, ay ve on bir yıldız secde ederken görülür ve kastedilen ev halkıdır.

Ay rüyası bir nikâh ilanı değildir; kararmış ay da kimsenin ölümü yahut düşüşü hakkında uyarı değildir. Hüküm değildir, gelecekten haber hiç değildir. Gördüğün şey içine sıkıntı düşürdüyse, hoşa gitmeyen her rüyada öğretilen yapılır: Allah'a sığın, öbür yanına dön ve kendine sakla.