Bu sure hakkında
Adı. Duhâ, "kuşluk vakti/sabah aydınlığı" demektir; kuşluk vaktine ve karanlığı çöktüğünde geceye yapılan açılış yemininden gelir (1-2). Mekke'de inmiştir ve genellikle anlaşıldığı üzere, Peygamber'i tedirgin bırakan bir vahiy kesintisinin ardından inmiştir; bu yüzden doğrudan tartışma veya anlatıyla değil, teselliyle açılır.
Neyle bilinir. Sure, Peygamber'e Rabbinin onu terk etmediğini ve ona darılmadığını söyleyen ayetiyle bilinir (3); vahiydeki o kesintiye cevap veren teselli sözleri, ardından sonrasının onun için öncesinden daha hayırlı olacağı vaadi gelir (4-5). Ayrıca Peygamber'in erken hayatından üç aşamayı hatırlatır — onu yetim bulup barındırdı, yolunu şaşırmış bulup doğru yola iletti, yoksul bulup zengin etti (6-8) — ve bu hatırayı doğrudan bir vasiyete çevirir: yetimi ezme, isteyeni azarlama, Rabbinin nimetini anlat (9-11).
Okurken. 11 ayetiyle kısa bir suredir; hemen ardından gelen sure olan Şerh ile sıkça birlikte okunur, çünkü ikisi de Peygamber'e benzer bir teselli tonuyla kişisel olarak hitap eder ve ikisi de aynı yemin-sonra-teselli yapısıyla açılır. İlk kez okuyan biri, çevresindeki surelere kıyasla hitabının ne kadar kişisel ve doğrudan olduğunu fark etmelidir; kamuya açık bir bildiriden çok özel bir teselli sözüne yakındır.
Son güncelleme: 2026-10-23