Sure At-Tin

Adı. Tîn, "incir" demektir; incire ve zeytine, sonra Tûr-i Sînâ'ya ve bu güvenli şehre yapılan açılış yemininden gelir (1-3) — sure bunları birbirine bağlayan şeyi açıkça söylemeden adlandırılan dört şey, gerçi okuyucular uzun zamandır bunları önceki peygamberlerle ve Mekke'yle ilişkili yerlere bağlamıştır. Mekke'de inmiştir.

Neyle bilinir. Sure, insanın en güzel bir biçimde yaratıldığını, sonra aşağıların aşağısına döndürüldüğünü, ancak iman edip salih ameller işleyenler için kesintisiz bir ecir olduğunu bildiren ayetiyle bilinir (4-6) — insanın potansiyeli üzerine, ahlaki sorumlulukla doğrudan eşleştirilmiş yoğun bir ifade, her iki yarısı için de sıkça alıntılanır. Seni artık dinden/hesaptan sonra ne yalanlatabilir diye sorup Allah'ın hükmedenlerin en âdili olduğunu doğrulayarak kapanır (7-8); namazda bu kapanış ayetini okurken, sessizce ya da sesli olarak buna kendi tanıklığını bildiren sözlerle karşılık vermek gelenekseldir.

Okurken. 8 ayetiyle en kısa surelerden biridir, bir dakikadan az sürede okunur. Dört parçalı açılış yemini, kısa Mekkî sureler ölçüsüne göre bile alışılmadık derecede yoğundur; bu yüzden ilk kez okuyan biri, surenin inciri, zeytini, Tûr-i Sînâ'yı ve Mekke'yi birbirine bağlayan şeyi açıklamasını beklememelidir — bağlantı okuyucuya bırakılır, sure kendisi ise hızla gerçek konusuna geçer: insanın yaratıldığı o mevkiyle ne yaptığı.