Ne zaman. İş gününün başında ya da sonucu sizin elinizde olmayan herhangi bir girişimden önce — dükkânı açarken, vardiyaya başlarken, başvuruyu gönderirken.
Sözcükler. Es'elüke min fadlik — "senden, fazlından isterim". Buradaki min edatı sessizce iş görür: "-den", yani bir kısmı; tamamı değil. Kimse fazlın hepsini istemez. İsteğin biçimi bir pay istemektir ve payın miktarı belirtilmez.
Fadl hiçbir şeyin karşılığı değildir. Kökü "fazlalık", gerekli olanın ötesindeki demektir — borç olmadığı halde verilen artı. Bilinçli olarak rahmet ile eşleştirilir: fazl aldığın şey, rahmet ise niçin aldığındır. Ardından gelen lâ yemlikühâ illâ ent cümlesi, bu isteğin neden başka bir kapıya değil buraya götürüldüğünü söyler. Yemlikü, tasarruf yetkisiyle birlikte sahip olmaktır: işvereniniz size ödeme yapabilir, ama istenen şeye sahip değildir.
İşin yeri. Duada çalışmaktan muaf tutulma isteği yoktur. İşin yerine değil, başında söylenir ve ikisi gerilimsiz bir arada durur: emek olağan yoldur, yol ise kaynak değildir.
Neden başarı değil fazl. İstenen, anlaşmanın kapanması ya da vardiyanın iyi geçmesi değildir. Hangi biçimde gelirse gelsin, fazlalık istenir — bu, herhangi bir somut sonuçtan daha geniş bir istektir ve tek bir kötü günle boşa çıkmaz.
Uygulamada. Ofisin kapısında söylenecek kadar kısadır; çoğu kişi de orada söyler.