Hz. Musa'nın İş Ararken Duası

Ne zaman. İş yokken, gelir yokken ve başvurulacak bariz bir kapı yokken — plansız bekleme hâlinde. Yürürken tekrarlanacak kadar kısadır; çıktığı duruma da bu yakışır.

Nereden geliyor. Bunlar Kasas suresinde (28:24) Musa'nın sözleridir. Mısır'dan eli boş çıkmış, çölü aşmış, Medyen'e yabancı olarak varmış, iki kadının sürüsünü sulamasına yardım etmiş, sonra gölgeye çekilmişti. Ne ev, ne para, ne bir zanaat; arkasında ise bir kovuşturma. Ayet, orada otururken söylediğini kaydeder.

Kelimeler. "Fakîr" hafif bir kelime değildir. F-k-r kökü, omurga anlamına gelen "fekar"ın da köküdür; asıl anlamıyla fakir, beli kırılmış kimsedir. Yoksulluk burada nakit azlığı değil, yapısal bir kırılmadır. "Enzelte" ise geçmiş zamandır: bana indirdiğin her hayır. Hayır indirilmesini istemez; indirilmiş olana muhtaç olduğunu bildirir — bu, bambaşka bir duruştur.

Yapmadığı şey. İçinde talep yoktur. Ne bir isteme fiili, ne emir kipi, ne adı konmuş bir istek; yalnızca bir nida, bir ihtiyaç beyanı ve dilekçenin geleceği yerde bir sessizlik. Ne hâlde olduğunu söyler, gerisini bırakır. İş arayanların bu ayete sarılmasının bütün sebebi budur: ne isteyeceğini bilmeyen birinin nasıl dua edebileceğini gösterir.

Ölçü üzerine. O saatte muhtaç olduğu hayır, yiyecek ve gölgeydi. İfadede hiçbir büyüklük iddiası yoktur; bir aylık kirası eksik olana da, çölde bir peygambere de aynı ölçüde uyar.