Abdullah İsminin Anlamı

Kök: ع-ب-د (a-b-d), "kul olmak, ibadet etmek". Abdullah, "kul" anlamındaki abd ile Allah isminin birleşimidir; iki isim değil, tek bir isimdir: Allah'ın kulu.

Aynı kökten: ibadet, ubûdiyet (kulluk), mabed, âbid (kulluk eden), Abbâd, Ubeyd ve Abd + Allah'ın bir ismi kalıbıyla kurulan bütün isimler: Abdurrahman, Abdülaziz, Abdülkerim.

Taşıyanı: Abdullah b. Abdülmuttalib, Peygamber ﷺ'in babası; oğlu doğmadan önce vefat etmiştir. Sahâbe arasında Abdullah b. Mes'ûd, Abdullah b. Abbâs, Abdullah b. Ömer ve Abdullah b. Amr bu ismi taşır; kendilerinden en çok ilim nakledilen isimlerdendir. Kur'an, Hz. İsâ'nın "Ben Allah'ın kuluyum" sözünü aktarır (Meryem 19:30). Kaynaklar, Allah'a en sevimli isimlerin Abdullah ve Abdurrahman olduğunu bildirir.

Yazımlar: Abdullah, Abdallah, Abdulla, عبد الله.

Telaffuz: ab-dul-LAH; baştaki harf ayn'dır, vurgu son hecededir.

Not: Türkçedeki Abdülkadir, Abdülhamid, Abdurrahim gibi isimler aynı kalıptandır. "Abdül" tek başına isim değildir; ardından gelen ismi bekler.

Müennesi: Emetullah (أمة الله). Eme, abd'in müennesidir ve isim aynı yapıyla kurulur.