Adam İsminin Anlamı

Kökeni: Sâmî; dilciler kökünde ayrılır. İbranicede ādām, "toprak" anlamındaki adamah ile yan yana durur; klasik Arapça sözlükler ise آدم'i ya edîmü'l-arz (yeryüzünün yüzü) ile ya da üdme (esmerlik) ile ilişkilendirir. İki okuyuş da aynı fikirde birleşir: topraktan yaratılmış bir varlık.

Aynı alandan: edîm (yüzey, deri), üdme (esmerlik), âdemî — Türkçede "âdemoğlu" derken hâlâ yaşayan kullanım.

Taşıyanı: Hz. Âdem, ilk insan ve ilk peygamber. Kur'an onu yaklaşık yirmi beş yerde anar ve seçilmişlerin başına koyar (Âl-i İmrân 3:33). Ona bütün isimlerin öğretildiğini (Bakara 2:31), sürçmesinin ardından da Rabbinden kelimeler aldığını ve tövbesinin kabul edildiğini bildirir (Bakara 2:37). İsim bu yüzden bir düşüş değil, bir başlangıç olarak okunur.

Yazımlar: Âdem, Adem, Adam, آدم.

Telaffuz: Â-dem; baştaki a uzundur, Arapçada medde (آ) ile yazılır. İngilizcedeki Adam ile aynı isimdir; yalnız ilk ünlü ayrılır.

Karşılığı: lafzından türeyen bir müennesi yoktur; eşi Havvâ ile birlikte anılır — Kur'an ondan adını açıkça vermeden söz eder.