Ne zaman. Çocukların üzerine, anne baba ya da onlara bakan kişi tarafından: uyku vaktinde, evden çıkarlarken, hastalıkta. Nakledilen lafız ikil kipindedir — uîzükümâ — çünkü iki çocuk için söylenmiştir. Tek çocuk için uîzüke (kız için uîzüki), birkaç çocuk için uîzüküm olur.
Kelimeler. Bi-kelimâtillâhi't-tâmme: 'Allah'ın eksiksiz kelimeleriyle'. Tâmm, hiçbir yanı eksik olmayandır; sığınak, söyleyenin dikkatinde ya da nöbetinde değil, içinde gedik bulunmadığı söylenen bir şeydedir. Sonra üç şey sayılır: şeytan, yani görünmeyen; hâmme, ki şeytan değil, sürünen zehirli mahluktur — yılan, akrep; ve aynin lâmme, yani nazar. Lâmme, dokunmak, değip iz bırakmak anlamındaki kökten gelir: bir şeye konup üzerinde iz bırakan göz.
Bu üçü neden bir arada. Çünkü bir ebeveynin gözetleyemeyeceği alanı kaplarlar: görünmeyen, taşın altındaki fiziksel tehlike ve başkalarının beğenisi yoluyla gelen zarar. Listede dikkatli bir yetişkinin eliyle önleyebileceği hiçbir şey yoktur; teslim edilenlerin bunlar olmasının sebebi de budur.
Fiil. Uîzü burada geçişlidir: 'seni sığınağa koyuyorum'. Başka yerlerde insan kendisi için sığınır; bu kalıpta ise biri bir başkasını korumaya alır. Uyuyan çocuğunun başında duran ebeveynin duruşu tam olarak budur.
Bir not. Çocuğun üzerine sesli söylenir; içinde yazılacak, takılacak ya da asılacak bir şey yoktur. Sığınılan şey, kelimelerin kendisidir.