Ayyub İsminin Anlamı

Kökeni: İbranice İyyov, Arapçaya Eyyûb olarak geçmiştir. Arap kulağı onda ayrıca أ-و-ب (e-v-b) kökünü — "tekrar tekrar dönmek" — duyar ve Kur'an bu anlamla oynayarak ona evvâb, durmadan Allah'a dönen der (Sâd 38:44).

O kökten: evb (dönüş), evvâb, iyâb (Gâşiye 88:25'te), meâb (dönülecek yer).

Taşıyanı: Hz. Eyyûb peygamber, gelenekteki sabrın değişmez imgesi. Kur'an onun belâsını ve duasını, acıyı uzatmadan kısaca verir: "Bana bir dert dokundu; sen merhametlilerin en merhametlisisin" (Enbiyâ 21:83) — suçlamayan bir şikâyet, bu yüzden bu kadar çok anılır. Sâd 38:41-44 ardından gelen ferahlığı bildirir.

Sabrı ne değildir. Kur'an onu suskun göstermez; açıkça istemiştir. Gelenek dersi, istemenin yokluğundan değil biçiminden çıkarır.

Yazımlar: Eyüp, Eyyûb, Ayyub, Ayub, أيوب.

Telaffuz: ey-YÛB, y şeddeli.

Not: Türkçedeki Eyüp aynı zamanda, Peygamber ﷺ'i Medine'de misafir eden ve İstanbul'da medfun bulunan Ebû Eyyûb el-Ensârî'nin hatırasını taşır; adın orada bu kadar yaygın olmasının sebebi budur.