Dawud İsminin Anlamı

Kökeni: İbranice David, "sevgili"; Arapçaya Dâvûd olarak geçmiştir. Yûsuf ve İbrâhîm gibi, Kur'an'ın çevirmeyip aslî hâliyle koruduğu isimlerdendir; bu yüzden bir Arapça köke oturmaz.

Taşıyanı: Hz. Dâvûd peygamber. Kendisinde nübüvvet ile mülk birleşmiştir; Kur'an bunu pek az kimse için anar. Ona Zebûr verilmiştir (İsrâ 17:55); Câlût'u öldürmüş, ardından Allah ona hükümranlık ve hikmet vermiştir (Bakara 2:251); dağlar ve kuşlar onunla birlikte tesbih etmiş, demir elinde yumuşatılmıştır (Sebe' 34:10-11) ve o demirden zırhlar örmüştür.

Kaynaklarda: Peygamber ﷺ, Dâvûd orucunu — bir gün oruç, bir gün iftar — Allah'a en sevimli oruç, gece namazını da en sevimli gece namazı diye nitelemiş; onun yalnız kendi elinin emeğinden yediğini bildirmiştir.

Yazımlar: Davut, Davud, Dâvûd, Dawud, Daud, Daoud, داوود.

Telaffuz: dâ-VÛD; iki hece de uzun, vurgu ikincide. İngilizcedeki "David" aynı isimdir; oraya Arapçadan değil İbranice ve Latince yoluyla ulaşmıştır.