Ismail İsminin Anlamı

Kökeni: İbranice Yişma'el, "Allah işitir"; Arapçaya İsmâîl olarak geçmiştir. Kur'an bu ismi de İbrâhîm ve Ya'kûb gibi aslî hâliyle korur.

Taşıyanı: Hz. İsmâîl peygamber, Hz. İbrâhîm'in Hâcer'den olan büyük oğlu. Annesiyle birlikte, sonradan Mekke olacak ekinsiz vadiye yerleştirilen odur; Safâ ile Merve arasındaki sa'y, annesinin onun için su arayışını tekrar eder ve zemzem haberi buna bağlanır. Babasıyla birlikte Beyt'in temellerini yükseltmiştir: "İbrâhîm ve İsmâîl Beyt'in temellerini yükseltirken" (Bakara 2:127). Kur'an onu kendi başına da över: sözünde duran (Meryem 19:54). Kurban edilmesi emredilen oğlun "halîm" diye anılması da, müfessirlerin çoğunluğuna göre onunla ilgilidir.

Yazımlar: İsmail, İsmâîl, Ismail, Ismaeel, Ismaïl, إسماعيل.

Telaffuz: is-mâ-ÎL; son uzun ünlüden önce bir ayn vardır ve Latin harfli yazımlarda çoğunlukla düşer. Arapça dikkatli söyleyişte dört vuruşludur.

Müennesi: lafzından türeyen bir müennesi yoktur.