Anlam
Cömert, asil
الكريم السخي النبيل
كريم
Cömert, asil
الكريم السخي النبيل
Kök: ك-ر-م (k-r-m); cömertlik ile asalet bu kökte tek kelimede birleşir. Kerîm, faîl vezninde sıfat-ı müşebbehedir: cömert, asil, eli açık — verişi soyluluğundan gelen ve karşılık beklemeyen. Arapça bu sıfatı insan için de, nesep için de, değerli olan her şey için de kullanır.
Aynı kökten: kerem (cömertlik), kerâmet (haysiyet, şeref), ikrâm (Rahmân sûresi zü'l-celâli ve'l-ikrâm ile biter, 55:78), tekrîm ("Andolsun ki biz Âdemoğlunu şerefli kıldık", İsrâ 17:70), Ekrem (ism-i tafdîl — ikra' ve rabbüke'l-ekrem, Alak 96:3), mükerrem ve kerîme, ki Arapçada nezaketen "kızınız" anlamında da kullanılır.
Kur'an'da: el-Kerîm Allah'ın güzel isimlerindendir; Kur'an kendini kur'ân-ı kerîm diye niteler (Vâkıa 56:77). İnsanın değerini ölçen âyet de aynı köktendir: Allah katında en değerliniz, en çok sakınanınızdır (Hucurât 49:13).
Yazımlar: Kerim, Abdülkerim, Karim, Kareem, كريم.
Telaffuz: ke-RÎM, vurgu uzun ikinci hecede.
Müennesi: Kerime (كريمة).
Analitik ve kişiselleştirilmiş reklamlar için çerez kullanıyoruz. Siz seçim yapmadan hiçbir şey saklanmaz; seçiminizi daha sonra değiştirebilirsiniz. Gizlilik Politikası