Mustafa İsminin Anlamı

Kök: ص-ف-و (s-f-v), saflık ve durulukluk — durulup berraklaşan su, oradan da her şeyin en iyi kısmı. Mustafâ, iftiâl bâbındaki ıstafâ fiilinin ism-i mef'ûlüdür: seçilmiş, bir şeyin en hâlisi olarak ayıklanmış olan. Ortadaki t sesi, sâd'dan sonra tâ'ya dönüşen iftiâl t'sidir; kelimenin kuraldışı görünmesinin sebebi budur.

Aynı kökten: safâ (duruluk; ve sa'yin başladığı Safâ tepesi), safvet (en seçkin kısım), ıstıfâ (seçme), safî (has dost) ve Safiye, Safvan, Mustafa isimleri.

Kur'an'da: Fiil, Allah'ın seçmesi için kullanılır: "Allah Âdem'i, Nûh'u, İbrâhîm ailesini ve İmrân ailesini âlemlere üstün kıldı/seçti" (Âl-i İmrân 3:33) ve "Allah meleklerden de insanlardan da elçiler seçer" (Hac 22:75).

Taşıyanı: el-Mustafâ — "seçilmiş" — Peygamber ﷺ'in doğuşta konmuş adı değil, lakabıdır. Çocuklara bu isim, kelimenin sözlük anlamı için değil, o lakaba bağlılıkla verilir.

Yazımlar: Mustafa, Moustafa, Mostafa, Moustapha, مصطفى.

Telaffuz: mus-ta-FÂ. Sâd ve tâ kalın harflerdir, dilin arkası kaldırılarak çıkarılır ve çevrelerindeki sesli harfleri kalınlaştırır; sonu elif-i maksûre, uzun bir a'dır.