Nabil İsminin Anlamı

Kök: ن-ب-ل (n-b-l). Nebil, fa'îl kalıbında bir sıfattır ve nübl kökünden gelir: soylu, yüksek ahlaklı, seçkin karakterli. Dilciler aynı kökün daha eski bir katmanını da kaydeder: nebl ok demektir, nâbil ise okçu. İkisini birbirine bağlarlar — nebâlet önce ustalık ve isabet, yani iyi bir okçunun vasfıdır; oradan yükselerek ruh asaletine dönüşmüştür. Ahlakî anlamın okçuluktan mı doğduğu yoksa baştan beri yanında mı durduğu tartışmalıdır.

Aynı kökten: nübl ve nebâlet (soyluluk, seçkinlik), nebl (oklar), nâbil (okçu), enbel (daha soylu), nübelâ (soylular; klasik biyografi geleneğinde kitap adı olarak da geçer).

Yazılışları: Nebil, Nabîl (Türkçe), Nabil, Nabeel (İngilizce), Nabil (Endonezce), Nabeel (Urduca), Nabil (Fransızca/Mağrip; Fas, Cezayir ve Tunus'ta yaygın), نبيل.

Söylenişi: na-BÎL; vurgu ikinci hecede, uzun bir î ile. Bütün ünsüzlerin Türkçede karşılığı vardır, bu yüzden doğru söylenmesi kolay adlardandır.

Kadın karşılığı: Nebile, Arap dünyasında yaygın olarak kullanılır.