Qasim İsminin Anlamı

Kök: ق-س-م (k-s-m), "bölmek, pay etmek". Kasım, ism-i fâil biçimidir: bir şeyi bölüştüren, payları dağıtan. Ortak olanı taksim eden kişidir; buradan eli açıklık anlamı da doğar, çünkü paylaştıran elindekini kendine saklamaz.

Aynı kökten: kısım (bölüm, parça), kısmet (takdir edilmiş pay — Türkçeye doğrudan geçmiştir), maksem (bölüşme yeri), taksim (bölme, paylaştırma; İstanbul'daki semt adı da su taksiminden gelir), aksâm (bölümler). Kökün ikinci dalı kasem (yemin) ve aksame (yemin etmek) sözcükleridir; yemin eden kişi kendine bir yükümlülük payı ayırır. Kur'an'da bu kökten yeminlerle açılan yerler vardır ve Necm 53:22'de haksız bir bölüştürme için kısmet sözcüğü geçer.

Adı taşıyanlar: Kasım b. Muhammed (s.a.v.), Peygamber'in Hz. Hatice'den doğan en büyük oğlu. Mekke'de, peygamberlikten önce doğdu ve küçük yaşta vefat etti. Peygamber'in "Ebü'l-Kasım" künyesi ondan gelir; ad bu yüzden Müslüman ailelerde çok yaygındır.

Yazılışları: Kasım (Türkçe), Qasim veya Kasim (İngilizce), Qasim/Kasim (Endonezce), Qasim (Urduca), Kacem veya Kassem (Fransızca ve Mağrip), قاسم.

Söyleniş: KÂ-sım, vurgu ilk hecede. Arapçadaki ilk harf "kaf"tır: küçük dile doğru, normal k'den daha arkadan çıkar ve ardındaki ünlüyü kalınlaştırır.

Kadın karşılığı: Kasime, nadir.