Salman İsminin Anlamı

Kök: س-ل-م (s-l-m), "sağlam, eksiksiz, kusursuz olmak". Selmân, fa'lân veznindedir; sahibini bütünüyle kaplayan bir hâli anlatır: tastamam esen, sapasağlam. Kökün asıl fikri yalnızca tehlikenin yokluğu değil, hiçbir şeyin kırık ve eksik olmamasından doğan bütünlüktür.

Aynı kökten: selâm (barış ve selamlaşma), islâm, müslim, sâlim, selîm — Kur'an'ın kalb-i selîm'i, o gün fayda verecek tek şey diye anılan sağlam kalp (Şuarâ 26:89) —, Süleyman, Selim, Selmâ ve Allah'ın güzel isimlerinden es-Selâm.

Taşıyanı: Selmân-ı Fârisî, İranlı sahâbî. Geleceği kendisine bildirilen dini aramak için memleketinden çıktı; birkaç hocanın elinden geçti, yolda köle olarak satıldı ve Medine'ye vardığında Peygamber ﷺ'i orada buldu. Hendek kuşatmasında şehrin çevresine hendek kazılmasını teklif eden odur; Arapların bilmediği bir İran taktiğiydi. Peygamber ﷺ onun için "ehl-i beyttendir" demiştir.

Yazımlar: Selman, Salman, Salmane, سلمان.

Telaffuz: sel-MÂN; vurgu uzun ikinci hecede.

Müennesi: Selmâ, Selime; Selvâ ise ayrı bir köktendir.