Sulaiman İsminin Anlamı

Kökeni: İbranice Şlomo; barış ve bütünlük anlamındaki kökten — Arapçanın س-ل-م olarak taşıdığı kökün aynısı. Arapça onu Süleymân diye almıştır ve içinde selâm duyulur.

Yakın kök س-ل-م'den: selâm, İslâm (teslimiyet ve onun huzuru), müslim, selîm (sağlam, kusursuz), Selmân, Selîm, Selmâ.

Taşıyanı: Hz. Süleymân peygamber, Hz. Dâvûd'un oğlu; Kur'an'ın, kendisinden sonra kimseye verilmeyeceğini bildirdiği bir mülk verilmiştir (Sâd 38:35). Kuş dilini bildiği (Neml 27:16), rüzgârın ve cinlerin emrine verildiği, Sebe melikesi hakkında hüdhüdün haberini aldığı anlatılır — karıncanın kavmini uyardığı ve sûreye adını veren pasaj da oradadır.

Geleneğin döndüğü yer. Bütün o mülke rağmen Kur'an'ın Süleymân'ı, mülkü istiğfardan hemen sonra ister; başka bir yerde de gönderilen hediyeye, Allah'ın kendisine verdiğinin gönderilenden hayırlı olduğunu söyleyerek karşılık verir. Kıssanın hiçbir yerinde mal maksat değildir.

Yazımlar: Süleyman, Süleymân, Sulayman, Slimane, سليمان.

Telaffuz: sü-ley-MÂN.

Müennesi: Selmâ, Selîme.