Uthman İsminin Anlamı

Kök: ع-ث-م (a-s-m). Osman, fu'lân kalıbındadır. Sözlükçüler onu bazı hayvanların yavrusu diye açıklar — çoğunlukla toy kuşunun yavrusu, kimi zaman da yılan yavrusu. Bir başka görüş kökü asame fiiline bağlar: kırık kemiği kaynayana kadar sarmak. Türetim gerçekten tartışmalıdır; eski sözlükler iki görüşü de kaydeder ve birini kesin olarak seçmez. Arap adlarının çoğu gibi bu da önce bir canlının adıydı, anlamı sorulmadan çok önce ad hâline geldi.

Aynı kökten: asm (kırığı sarma; ayrıca kaynayan yerde kalan şişkinlik), aysâm (uzun bir ağaç için kaydedilmiştir). Kök çok üretken değildir; Osman ondan kalan en tanınmış sözcüktür.

Adı taşıyanlar: Osman b. Affan, üçüncü halife. Kureyşli, İslam'a ilk girenlerden. Peygamber'in (s.a.v.) iki kızıyla sırayla evlendiği için "Zinnûreyn", yani iki nur sahibi diye anılır. Onun halifeliği döneminde Kur'an tek bir mushafta toplanmış ve nüshalar başlıca şehirlere gönderilmiştir; bugün kullanılan yazım bu yüzden "Osmanî hat" diye anılır.

Yazılışları: Osman (Türkçe), Uthman veya Othman (İngilizce), Usman (Endonezce ve Urduca), Othmane (Fransızca ve Mağrip), عثمان.

Söyleniş: OS-man, Türkçede vurgu ilk hecede; Arapçada ikinci hece uzun ve vurgulu okunur. Arapça aslı boğazdan gelen "ayn" ile başlar ve ortadaki harf peltek "s"tir; Türkçede her iki ses de düz "o" ve "s" olmuştur.

Kadın karşılığı: Yaygın bir karşılığı yoktur.