Yasin İsminin Anlamı

Kök: Kökü yoktur, işin özü de budur. Yâ-Sîn türemiş bir kelime değil, Arap alfabesinin iki harfidir: ye ve sin, harf adlarıyla okunur. 36. surenin başında, 36:1'de gelir ve sureye adını verir. Bunlar hurûf-ı mukattaa, yani yirmi dokuz surenin başında bulunan kesik harflerdendir. Anlamları metinde açıklanmaz ve müfessirler ayrılır: kimi "manasını Allah bilir" der, kimi bir yemin sayar, ilk dönem müfessirlerinden bazıları ise yâ sîn'in Arap lehçelerinden birinde "ey insan" anlamında bir seslenme olduğunu aktarır.

Benzer biçimler: En yakın örnekler kesik harflerle adlandırılan öteki surelerdir: Tâhâ, Sâd, Kâf ve Nûn; bunlardan Taha ve Sad da ad olarak kullanılır. Sâffât 37:130'da geçen bir okuyuş müfessirlerce İlyas peygamberle ilişkilendirilir. Şunu da eklemek gerekir: Yasemin yazılışça benzese de akraba değildir, Farsça bir çiçek adıdır.

Yazılışları: Yasin (Türkçe), Yasin veya Yaseen (İngilizce), Yasin (Endonezce), Yaseen (Urduca), Yassine (Fransızca ve Mağrip), ياسين.

Söyleniş: Yâ-SÎN, iki hece, Arapçada ikisi de uzun, vurgu ikinci hecede. Harfler kendi adlarıyla okunduğu için ünlüler kısaltılmaz.

Kadın karşılığı: Yaygın bir karşılığı yoktur.