Zaid İsminin Anlamı

Kök: ز-ي-د (z-y-d), "artmak, çoğalmak, eklenmek". Zeyd, ad olarak kullanılan bir mastardır: artış, çoğalma, bereket — var olana eklenen şey. Arapça gramer kitaplarında örnek ad olarak kullanılır; tıpkı Türkçedeki "filanca" gibi, dili öğrenen herkes onunla ilk derste karşılaşır.

Aynı kökten: ziyade (artış; Yûnus 26 en güzel karşılıktan ve bir fazlasından söz eder), mezîd (daha fazlası; Kâf 30 ve 35), tezeyyüd, ezyed, istizâde. Türkçedeki ziyade, mezid ve tezayüd kelimeleri bu köktendir. Yezid, Ziyad ve Zeyde adları da öyle.

Kim taşıdı: Zeyd bin Hârise, Peygamber'in ﷺ evinde büyümüş ve ona çok yakın kalmış bir sahabidir; oğlu Üsâme de tanınmıştır. Zeyd'in başka hiçbir sahabide bulunmayan bir özelliği vardır: Kur'an'da kendi adıyla anılan tek sahabidir, Ahzâb 37'de. Vahiy kâtiplerinden Zeyd bin Sâbit de bu adı taşır.

Yazılışları: Zeyd (Türkçe), Zaid, Zayd (İngilizce), Zaid (Endonezce, Urduca), Zaid, Zayd (Fransızca/Mağrip), زيد.

Söylenişi: ZEYD; tek hece, "ey" tek bir ses olarak okunur, iki heceye bölünmez.

Kadın karşılığı: Zeyde.