Zayn İsminin Anlamı

Kök: ز-ي-ن (z-y-n), "süslemek, güzelleştirmek". Zeyn, ad olarak kullanılan bir mastardır: güzellik, süs, bir şeyi güzel kılan şey. Klasik kullanımda zeyn, kusur ve ayıp anlamındaki şeyn'in tam karşıtıdır; ikisi çoğu kez tek bir cümlede eşleştirilir — kişi kavmine leke değil süs olarak anılır.

Aynı kökten: zînet (süs; A'râf 31 her mescitte süsün alınmasını söyler, Kehf 46 mal ve evladı dünya hayatının süsü diye anar), müzeyyen (süslenmiş), tezyin (bezeme), izdiyân, zeyyene (göze güzel göstermek). Türkçedeki zinet, müzeyyen ve tezyin kelimeleri buradandır. Zeynep adı da çoğu kez bu başlığa konur, ancak dilciler ayrılır: kimi içinde zeyn görür, kimi türetilmemiş eski bir ad sayar, kimi de güzel kokulu bir bitkiyle açıklar.

Not: Zeyn, tamlamalı adların ilk yarısı olarak da çok kullanılır ve orada "ardından gelenin süsü" anlamına gelir.

Yazılışları: Zeyn, Zeynel (Türkçe bileşiklerde), Zayn, Zain, Zein (İngilizce), Zaini (Endonezce), Zain (Urduca), Zine (Fransızca/Mağrip), زين.

Söylenişi: ZEYN; tek hece, "ey" tek bir ses olarak okunur.

Kadın karşılığı: Zeyne; Zeynep de yakınındadır.