Hasta Ziyaretinde Dua

Ne zaman. Hasta yatağının başında, hastaya yüksek sesle söylenir — Allah'a değil, bir insana hitap eden az sayıdaki duadan biridir. Ziyaretçinin, tahliller ve iştah üzerine sorular başlamadan önce söylediği sözdür.

Kelimeler. "Lâ be'se" — "be's" zarar, şiddet ve sıkıntıdır; aynı kök savaştaki güç anlamını da verir. Yani ifade, çoğu zaman yalan olacak "iyi görünüyorsun" değildir; "bunda bir zarar yok" der, yani hastanın görüntüsü hakkında değil, hastalığın neye vardığı hakkında konuşur. "Tahûr" ise mübalağa kalıbı olan fa'ûl vezninden gelir ve temiz suya değil, temizleyen suya söylenir: kendisi temiz olan değil, başkasını temizleyen. Bir ateşi "tahûr" diye adlandırmak bu yüzden belirli bir iş görür: hastalığı, verilmiş bir ceza olmaktan çıkarıp gideren, arındıran bir şey olarak yeniden sınıflandırır.

Neden bir şartla bitiyor. "İnşaallah" alışkanlıkla eklenmiş bir kaçamak değildir. Ziyaretçi hekim değildir ve hastalığın seyri hakkında hüküm vermez; bu iki kelime cümleyi, söyleyenin veremeyeceği bir vaade dönüşmekten korur. Öncesi teselli, bu ikisi ise teselliyi dürüst tutan şeydir.

Nasıl söylendiği de önemlidir. Söz, savsaklanacak kadar kısadır; aceleyle söylenirse hastalığı önemsizleştiriyor gibi işitilir. Anlamı bunun tersidir: acı gerçektir ve ona ceza dışında bir isim verilmektedir.

Sık karıştırılan. Bu, hastaya söylenendir. Bir de onun için okunan, yüce arşın Rabbinden şifa dilenen ayrı bir dua vardır; o yukarıya yöneliktir.