As-Saboor

Kök. Sabûr ismi, sabrın olağan kökü olan ṣ-b-r'den gelir — sabr, günlük dini kelime dağarcığından en tanıdık isimdir, sıkıntıya şikayet etmeden istikrarlı bir katlanma, ve sâbir, ona sahip olan kimse için standart sıfattır. Sabûr, aynı kökün mübalağa biçimidir; tek bir zorluğa katlanma eyleminden çok, en tam ve en sürekli derecesine taşınmış sabrı tasvir eder.

Burada ne anlama gelir. Sabûr, haksızlığa, herhangi bir hesap düşmeden önce kişinin geri dönmesi için alan ve zaman tanıyarak, haksızlığın kendisinin haklı çıkaracağından çok daha uzun süre cezayı geri tutan biri olarak okunur — Allah haksızlıktan habersiz olduğu ya da ona hemen karşılık veremediği için değil, ikisi de başka yerlerde zaten yerleşmiş isimlerle çelişeceği için, ama ne kadar beklediğine yerleşik bilinçli bir merhamet olarak. İnsan sabrından dikkatle ayrı okunur; o, katlanılması gereken bir zorluğu içerir. Allah'ın sabrı bunun yerine seçilmiş bir erteleme olarak okunur, çünkü haksızlığa dair hiçbir şey, zorluğun bir insanı yükü gibi O'nu yükleyemez.

Nerede karşılaşılır. Sabûr, Kur'an'da hiçbir yerde, kökün hiçbir biçiminde geçmez — ne bu isim olarak, ne fiil olarak, ne de Allah'a uygulanan sıradan bir sıfat olarak. Ayrıca Tirmizî yoluyla nakledilen bilinen hadiste kayıtlı doksan dokuz isim listesinde de yoktur. İsim tamamen, Allah'ın haksızlığa karşı hilmini okuyan daha geniş klasik gelenekten gelir; Halîm — "Çok Yumuşak Davranan" — gibi sıfatlarla kıyasla çıkarılmıştır, Allah için bu özel kelimeyi kullanan herhangi bir ayet ya da hadisten değil.