Al-Badee'

Kök. Bedî' ismi, kopyalanacak hiçbir önceki modeli olmadan bir şeyi meydana getirmek anlamındaki b-d-ʿ kökünden gelir — ibdâ, tam da bu anlamdan dolayı yaratıcılık için standart modern Arapça kelimedir; var olan parçalardan bir araya getirmek değil, gerçekten yeni bir şey yapmak. Bedî', mübalağa kalıbıdır; meydana getirilişi kendisi de harika ya da eşi görülmemiş olan bir şeyi tasvir eder, aynı kelimede hem "ilk sebep" hem "şaşırtıcı" anlamını taşıyarak.

Burada ne anlama gelir. Bedî', gökleri ve yeri hiçbir önceki örüntü, başka bir yerden ödünç alınmış hiçbir hammadde ve izlenecek hiçbir örnek olmadan var eden biri olarak okunur — zaten var olan bir şeyi biçimlendirmek değil, yoktan yaratma. Hâlik'ten — "Yaratan" — vurguladığı şeyde ayrılır: Hâlik genel olarak bir şeyi varlığa getirme eylemini adlandırırken, Bedî' özellikle o eylemin özgünlüğünü, arkasındaki emsalsizliği adlandırır.

Nerede karşılaşılır. Bedî', Kur'an'da iki kez geçer, her iki seferinde de aynı yapıda, "göklerin ve yerin bedî'i" — Bakara suresi 2:117 ve En'âm suresi 6:101. Her iki ayet de ismi belirli bir iddiaya cevap olarak kullanır: 2:117, Allah'ın bir çocuk edindiği fikrinin reddini izler, ve 6:101 aynı noktayı açıkça yapar; bir eşi olmadan ve her şeyi baştan emsalsiz meydana getirmişken nasıl bir çocuğu olabileceğini sorarak.