Ne zaman. Sabah ve akşam; ayrıca farz namazların ardından ve uykudan önce yaygın biçimde okunur. Biçim olarak bir dua değildir — Bakara suresinin 255. ayetidir; istek olarak kurulmuş değil, zikir olarak okunur.
Sözcükler. el-Hayy, bir durum değil bir sıfat olarak hayattır: hayat verilmiş olmaksızın diri olan. el-Kayyûm ise "durmak" anlamındaki k-v-m kökünden, abartı kalıbında gelir: kendisi kendiyle duran, her şey kendisiyle ayakta duran. Arapçanın tek kelimeyle söylediğini Türkçe iki fikirle söylemek zorundadır.
Sonra sine, nevm'den önce gelir. Sine uyku değildir; uykunun öncesindeki dalgınlık, başın hafifçe düşmesidir. Sıra bilinçlidir: ayet, uykuyu reddetmeden önce onun en hafif başlangıcını reddeder; büyük kapıdan önce küçük kapıyı kapatır.
Neden koruma olarak okunur. Ayette korunmadan hiç söz edilmez. İçeriğinin tamamı Allah'ın kim olduğudur: diri, uyumayan, göklerin ve yerin sahibi. Mesele de tam budur: insanı emniyete alan, üzerine okunan bir formül değil, bildirilen hakikatin kendisidir.
Uzunluğu. Ayetin tamamı burada yazılandan hayli uzundur; şefaat cümlesi, Kürsî ve kapanış kısımlarıyla devam eder. Okumak, tamamını okumak demektir.
Sık karıştırılan. Âyetü'l-Kürsî bir suredir değil, tek ayettir; geceleri okunan Bakara'nın son ayetleriyle de aynı şey değildir.