Anne-Baba İçin Dua

Ne zaman. Anne baba akla geldiği her an; özellikle de vefatlarından sonra — onlar için yapılabilecek az sayıda şeyden biri olduğunda. Çoğu kişi hafızaya bırakmamak için farz namazların ardına iliştirir.

Sözcükler. Bu bir Kur'an ayetidir — İsrâ 17:24 — ve anne babaya tevazu kanadını indirme emrinin hemen ardından gelir. Verhamhümâ rahmet ister; sonra asıl yükü taşıyan cümle gelir: kemâ rabbeyânî sagîrâ — "beni küçükken yetiştirdikleri gibi".

Rabbeyânî, Rabb kelimesiyle aynı olan r-b-b kökündendir. Çocuk yetiştirmek, rububiyetin diliyle anlatılır: bir şeyi derece derece besleyip kemale erdirmek. Anne baba, insanî ölçekte, adı Allah'a ait olan bir işi yapmıştır ve ayet, O'ndan buna kendi cinsinden karşılık vermesini ister.

İçindeki sıra. İğfir lî, ve li-vâlideyye'den önce gelir — önce kendisi, sonra onlar için bağışlanma. Bu bencillik değildir; kendi hesabını atlayıp başkası için isteyen bir basamak atlamıştır.

Neden küçüklük anılır. Gerekçe olarak sagîrâ — "küçükken" — verilir ve bu, çocuğun hatırlamadığı yıllara işaret eder. Karşılığı istenen şey, tam da onu alanın hiç şahit olmadığı bakımdır.

Sağ iken. Duayı ölmüş olanlara özel kılan bir şey yoktur. Anne baba hayattayken söylendiğinde, onlara borçlu olunan görevlerin yerine değil, yanında durur.