Al-Hakam

Kök. Hakem ismi, Hakîm ile aynı ḥ-k-m kökünü paylaşır; bu kök, atı dizginleyen gemin eski imgesini taşır — hüküm, bu kökün en eski anlamında, bir işi bozulmaktan alıkoyup yerli yerine oturtan şeydir. Aynı kökten Arapçaya hüküm (karar) ve hâkim (hükmeden) kelimeleri de gelir. Hakem, bir anlaşmazlığı kesin bir kararla kapatan hakemi adlandırır; yalnızca hikmet sahibi olanı değil — bu, yakınındaki Hakîm isminin anlattığı şeydir.

Burada ne anlama gelir. Hakem, insanlar ve iddialar arasındaki hükmünün kesin olduğu, başka bir otoritenin onaylamasına ihtiyaç duymadığı biri olarak okunur — başka hakemler arasında bir hakem değil, her ihtilaflı meselenin nihayetinde döndüğü kişi. Kökü paylaştığı ama anlamı paylaşmadığı Hakîm ile birlikte anılır: Hakem hükmetme eylemini ve yetkisini adlandırırken, Hakîm her hükmün ardındaki hikmeti adlandırır.

Nerede karşılaşılır. Hakem unvanı Kur'an'da bir kez, belirsiz biçimde, En'âm suresinde geçer; Peygamber'e Allah apaçık bir kitap indirmişken O'ndan başka bir hakem mi arayacağı sorulur. Aynı kök başka yerlerde Allah'ı hâkimlerin en hayırlısı diye niteler — Yûnus ve Yûsuf surelerinde — ve hükmün yalnızca Allah'a ait olduğunu açıkça belirtir.