Yolcunun Geride Kalanlara Duası

Ne zaman. Vedanın tam kendisinde — giden kişi, geride kalan aile ve ev halkı için söyler. Bir kapı ağzında ya da terminal kapısında söylenecek kadar kısadır; vedalar zaten oralarda olur.

Kelimeler. Estevdiuküm, v-d-a kökünün onuncu babıdır; vedîa kelimesinin kökü. Vedîa, güvenilir birine olduğu gibi geri vermek üzere bırakılan emanettir. Fiil, yola çıkmadan önce değerli eşyanı birine bırakırken yaptığın şeydir. Yolcu bunu insanlar için kullanır ve emaneti alan olarak Allah'ı anar. Ardından gelen sıla cümlesi yatıştırır: ellezî lâ tadîu vedâiuh — 'emanetleri asla zayi olmayan'. Bir şeyini birine bırakmış olan, bu cümlenin hangi korkuya cevap verdiğini bilir.

Neden giden söyler. İki taraftan eli en bağlı olan gidendir. Kendisini evden, gelebilecek bir hastalıktan, çocuklarının onsuz yaşayacağı günden çekip almaktadır. Dua, bir yokluğu emanet devrine çevirir; o anda elinde olan tek şey budur.

Öbür taraftan gelen karşılık. Kalanların da yolcuya söyleyeceği sözler vardır: dinini, emanetlerini ve amellerinin sonunu Allah'a emanet ederler. İki taraftan da söylenince veda, her ikisinin de diğerini aynı yerde tutmasına dönüşür; kimse yalnızca el sallamış olmaz.

Kapsam notu. Uzun yolculuklara ya da tehlikeye özel değildir. Bir günlük ayrılık, hastanede yatmak, evden ayrılan bir evlat — cümle, birinin geride bırakıldığı her yere uyar.