Esmaü'l-Hüsna
67 / 99

الْأَحَد

Al-Ahad

Eşsiz, Tek

İhlas Suresi'nin özü.

Kök. Ahad ismi, vâhid ile ilişkili ama onunla özdeş olmayan ʾ-ḥ-d kökünden gelir — Arapça ikisi arasında yeterince ayrım tutar ki dilbilgiciler ahad'ı, herhangi bir kıyas ya da bölünme ihtimalini yalnızca bir rakibe karşı saymakla değil, tamamen dışlayan, daha güçlü ve daha mutlak bir birlik anlamı taşıyan bir kelime sayar.

Burada ne anlama gelir. Ahad, birden fazla saymanın ötesine geçen bir teklik olarak okunur — mesele Allah'ın o konumu şu an işgal eden tek ilah olması değil, o konumu türünden hiçbir şeyin işgal edemeyeceğidir; çünkü hiçbir şey O'nunla kıyaslanabilecek kadar O'nun tabiatını paylaşmaz. Vâhid, yanında duran başka ilahları dışlarken, Ahad O'nunla aynı ölçekte tartılacak ikinci bir şey fikrinin kendisini dışlar.

Nerede karşılaşılır. Ahad'ın en açık ve neredeyse tek geçtiği yer İhlâs suresinin açılış satırıdır: "De ki: O, Allah'tır, Ahad'dır" — Peygamber'in, Allah'ın tabiatını dört kısa ayette bu kadar eksiksiz beyan ettiği için Kur'an'ın üçte birine denk saydığı rivayet edilen bir sure; "hiçbir şey O'na denk değildir" diyerek kapanır ve böylece ismin amacını surenin son sözlerinde açıkça ortaya koyar.

Son güncelleme: 2026-08-21

Esmaü'l-Hüsna