Al-Qayyoom

Kök. Kayyûm ismi, ayakta durma, kalkma ve bir şeyi dik tutma anlamlarını kapsayan q-w-m kökünden gelir — kâme ayakta durmak, kavveme ise doğrultup ayakta tutmaktır. Kayyûm, başka yerde nadiren kullanılan yoğunlaştırılmış bir kalıptadır; anlık bir duruşu değil, bir çatının çökmesini engelleyen bir sütun gibi, kesintisiz ve kalıcı bir tutma eylemini adlandırır.

Burada ne anlama gelir. Kayyûm, bütün varlığı kendi kendine ayakta tutan, kendisini tutacak hiçbir şeye ihtiyaç duymadan her şeyin ayakta kalmak için tamamen kendisine bağlı olduğu biri olarak okunur — her yaratılmış, doğanın her yasası, varlığın süregelen her anı. Hayy ile kaynaşmasının bir sebebi var: başlangıcı ve sonu olmayan bir hayat, eğer o hayat da yorulur ya da uyursa fazla bir şey ifade etmezdi; bu yüzden Kur'an aynı ayette ne uyuklamanın ne de uykunun O'nu tutmadığını açıkça belirtir.

Nerede karşılaşılır. Kayyûm, Kur'an'ın kendi lafzında hiçbir zaman Hayy'sız geçmez. Bakara suresindeki Âyetü'l-Kürsî en tam beyandır: "Hayy'dır, Kayyûm'dur, O'nu ne uyuklama ne de uyku tutar... ikisini koruması O'na ağır gelmez." Âl-i İmrân suresi aynı eşleşmeyle açılır; Tâhâ suresi ise onu, kıyamet gününde her yüzün O'nun önünde boyun eğdiği sahneyi tasvir etmek için kullanır — yaratılışı şimdi ayakta tutan destek, yaratılışın o gün hesap vereceği otoritenin ta kendisidir.