Al-Mu'akhkhir

Kök. Müahhir ismi, "âhir" (son) kelimesinin de dayandığı aynı ʾ-kh-r kökünden gelir — arkada kalanı, tutulanı ve sonraya bırakılanı kapsayan bir kök. İsmin kurulduğu ettirgen kalıp, Mukaddim'de olduğu gibi, sadece geride kalan bir şeyi değil, bir şeyi fiilen geri tutan bir faili adlandırır.

Burada ne anlama gelir. Müahhir, dilediği kişiyi ve şeyi erteleyen biri olarak okunur — bir cezayı sonraya bırakan, olacağı zamandan öte bir hayatı uzatan ya da bir işi doğal olarak düşeceği yerden geri alan. Her zaman Mukaddim ile eşleşir; ikisi birlikte zamanlamanın hiçbir zaman tesadüfî olmadığını reddeder: bir gecikme gibi görünen şey bir kararın yokluğu değil, ters yönde verilmiş bir karardır.

Nerede karşılaşılır. Müahhir ismi Kur'an'ın kendi lafzında söylenmiş bir isim olarak geçmez; ama "yuahhir" fiili, tam bu tür bir ertelemeyi anlatan birkaç ayette tekrarlanır: İbrâhîm suresi, Allah'ın zalimleri hemen cezalandırmak yerine gözlerin dehşetle dikileceği bir güne "ertelediğini" söyler ve başka bir yerde insanları tövbeye çağırıp "sizi belirlenmiş bir süreye kadar ertelediğini" ekler. Nahl ve Fâtır sureleri ise o süre geldiğinde bir saat bile ertelenmeyeceğini belirterek aynı kapıyı diğer taraftan kapatır.