Al-Aleem

Kök. Alîm ismi, "ilim" kelimesinin kökü olan ʿ-l-m'den gelir — Arapçanın en verimli köklerinden biridir; âlim, ilim, alâmet ve bilme fiilinin kendisi bu kökten türer. Alîm, Rahîm'de görülen aynı yoğunlaştırılmış fa'îl kalıbındadır; bilgiyi insan öğreniminde olduğu gibi aşama aşama kazanılan değil, bütünüyle ve kalıcı olarak taşınan bir nitelik olarak işaretler.

Burada ne anlama gelir. Alîm, Allah'ın bilgisini O'na tam ve zâtî olarak adlandırır — görüneni ve görünmeyeni, olmuşu ve henüz olmamışı kapsar, öğrenilmeye, öğretilmeye ya da hatırlatılmaya ihtiyaç duymaz ve hiçbir parçası solmaz. İsim tam burada, aynı kökten kurulan sıradan Arapça "âlim" kelimesinden keskin biçimde ayrılır: bir âlimin bilgisi kazanılmıştır, unutulabilir ve her zaman eksiktir; bu ismin anlattığı şeyde ise bu sınırların hiçbiri yoktur.

Nerede karşılaşılır. Alîm, Kur'an'da en sık tekrarlanan isimlerden biridir; yirmiden fazla surede geçer, çoğunlukla bir ayeti sabit bir eşleşmeyle — Hakîm veya Kadîr ile birlikte — kapatır; bu örüntü, Allah'ın ilmini tekrar tekrar hikmetine ya da kudretine bağlar, onu tek başına anmaz.