Ar-Razzaq

Kök. Rezzâk ismi, "rızık" — bir canlının yaşamaya devam etmek için ihtiyaç duyduğu her şey, yalnızca yiyecek değil, kişiye bir ömür boyunca pay edilenin daha geniş anlamı — kelimesinin kökü olan r-z-k'tan gelir. Rezzâk, Gaffâr ve Vehhâb ile aynı yoğunlaştırılmış fa'âl kalıbındadır; tek, ayrık bir eylemi değil, sürekli ve tekrarlanan bir rızık vermeyi anlatır.

Burada ne anlama gelir. Rezzâk, Allah'ı istisnasız her canlıyı, yaşamının o rızkın sürmesine bağlı olduğu her yenilenen anda rızıklandıran olarak adlandırır. Kendisinden önce gelen Vehhâb ismiyle yakın ama ayırt edilebilir: Vehhâb, talep edilmeden verilen salt lütuf bir bağıştır; Rezzâk ise özellikle süregelen bir ihtiyacı gidermeye bağlı rızıktır — hayatın vazgeçemeyeceği şeyin, istensin istenmesin verilen yenilenen ikmalidir.

Nerede karşılaşılır. Rezzâk, Zâriyât suresindeki bir ayette doğrudan söylenir; burada Allah, Rezzâk, kuvvet sahibi, Metîn diye adlandırılır — rızık ve Allah'ın rızıklandırmasına güven konusunda sıkça anılan bir ayettir. Ayrıca az sayıda başka surede de geçer.