Al-Qabid

Kök. Kâbıd ismi, "avuç, tutuş" anlamındaki kabza ve bir şeyi tutmak, kavramak, geri tutmak anlamındaki kabada fiilinin kökü olan k-b-d'den gelir. Kökün taşıdığı şey büzülmedir — eli bir şeyin etrafında kapatmak, onu bırakmak yerine kendine çekmek — bu kökün her soyut kullanımının altında yatan somut görüntü budur.

Burada ne anlama gelir. Kâbıd, geri tutan, kısan ya da kendine çeken olarak anlaşılır — rızkı, kolaylığı, ya da bazı müfessirlerin verdiği anlamla, ölüm anında ruhun kendisini. Bu isim gelenekte neredeyse hiç tek başına anılmaz; zıddı olan Bâsıt, Genişleten ismiyle birlikte anılır, çünkü geri tutmak ve vermek, ayrı ya da çelişen iki güç değil, aynı eksiksiz denetimin iki ifadesi olarak birlikte okunur.

Nerede karşılaşılır. Kâbıd kelimesi Kur'an'da bir isim olarak bizzat geçmez. Bakara suresindeki bir ayette geçen şey, aynı kökün fiil biçimidir; Allah'ın geri tuttuğunu ve genişlettiğini açıkça söyler — ismin anlattığı eylem, orada isim biçimi doğrudan kullanılmasa da Kur'an'ın kendi sözleriyle ifade edilmiştir.