Al-Fattah

Kök. Fettâh ismi, "açma" anlamındaki feth kelimesinin kökü olan f-t-h'tan gelir; klasik Arapçada kapalı bir kapının fiziksel açılışını, savaşta zaferi ve eski hukuk kullanımında bir hâkimin iki taraf arasındaki anlaşmazlığı açması ya da çözmesi eylemini kapsayacak kadar geniş bir köktür. Fettâh yoğunlaştırılmış kalıptadır; tek bir açılışı değil, bu kökün adlandırabileceği her türlü kapalılığın açılmasını anlatır.

Burada ne anlama gelir. Fettâh, kökün izin verdiği bütün genişlikte okunur: kapalı olanı açan — rızık kapılarını, anlayış kapılarını, görünürde çıkışı olmayan bir yolu — ve kökün taşıdığı daha eski, hukukî anlamda, taraflar arasındaki bir meseleyi hakla açan ya da çözen. Kur'an'ın ismi kullanma biçimi bu ikinci, hukukî anlama daha yakındır: ismin geçtiği ayet, fiziksel bir açılıştan çok, insanlar arasında gelecek bir hükmü anlatır.

Nerede karşılaşılır. Fettâh, Kur'an'da bir kez, Sebe suresindeki bir ayette geçer; Allah'ın anlaşmazlığa düşenler arasında hakla hükmedeceğini bildiren ifadenin hemen ardından, O'nu aynı nefeste Fettâh, Alîm diye adlandırır.