Al-Musawwir

Kök. Musavvir ismi, "biçim, suret" anlamındaki sûra ve "biçimlendirme" anlamındaki tasvîr kelimelerinin kökü olan s-v-r'den gelir. Kökün taşıdığı şey, bir şeyin aldığı belirli ve tanınabilir biçimdir — varlığın kendisi değil, bir yaratılanı bir diğerinden ayıran o özel çizgi, özellik ve görünüştür. Musavvir, yoğunlaştırılmış bir kalıpta kurulmuştur; bu biçimlendirmeyi yalnızca ara sıra değil, her tek şey üzerinde yapanı adlandırır.

Burada ne anlama gelir. Musavvir, Hâlik ve Bâri''nin ardından gelen bağlantılı yaratılış isimlerinin üçüncüsüdür: ilki başlatıp takdir ederken, ikincisi ayrı bir varlığa çıkarır, Musavvir ise bir şeyin tanındığı kendine özgü biçimi verir — bir yüzü, bir yaprağı, bir yaratığı kendisi yapan ve bir başkasından ayıran şekil, özellik ve ayrıntıyı. Üç isim birlikte yaratılışı takdir, çıkış ve biçimlenme olarak anlatır; her biri kendinden öncekinin tekrarı değil, ayrı bir aşamadır.

Nerede karşılaşılır. Musavvir, Kur'an'da yalnızca bir kez geçer; kendinden önce Hâlik ve Bâri''nin anıldığı Haşr suresindeki aynı ayeti tamamlar — ayet, en güzel isimlerin O'na ait olduğunu söyleyerek biter ve bu üçlüyü doksan dokuz ismin daha geniş konusuna doğrudan bağlar.