Al-Mubdi'

Kök. Mübdi' ismi, başlama anlamındaki ibtidâ ve öncesinde örneği olmayan bir şey anlamındaki bedî' kelimelerinin kökü olan b-d-ʾ'den gelir. Bu kök, kendinden önceki hiçbir şeye borçlu olmayan bir başlangıcı adlandırır — bir dizinin sonraki adımı değil, ilk adımı, üzerine kurulacak hiçbir hazır malzeme olmadan yapılmış.

Burada ne anlama gelir. Mübdi', yaratmayı örneksiz, malzemesiz ve öncesiz başlatan, var olan bir şeyi biçimlendirmek yerine onu yoktan var eden biri olarak okunur. Sürekli Mu'îd — "Geri Getiren" — ile birlikte anılır; iki isim birlikte, yaratmayı bir kere hiçbir şeyden başlatan gücün, önceden var olmuş bir şeyi ikinci kez geri getirmeye fazlasıyla yeteceğini ortaya koyar.

Nerede karşılaşılır. Mübdi' ism-i fail biçimiyle Kur'an'da geçmez; ama türediği fiil, dirilişi savunan birkaç ayette merkezî bir yer tutar: Ankebût suresi "Allah'ın yaratmayı nasıl başlatıp sonra tekrarladığını görmediler mi" diye sorar ve tekrarlamanın, öncesiz ilk başlangıçtan daha kolay olduğunu ekler. Sebe' ve Bürûc sureleri aynı fiil çiftini, "yubdiu ve yuîd" — "başlatır ve tekrarlar" — Allah'ın yaratma üzerindeki gücünün her iki yönde de işlediğini anlatan yerleşik bir tasvir olarak kullanır.