As-Salam

Kök. Selâm ismi, Arapçanın en verimli köklerinden biri olan s-l-m'den gelir — aynı kökten "İslam" (esenlik getiren teslimiyet), "selam" (barış, aynı zamanda selamlaşma sözü) ve "selamet" (güvenlik, kusursuzluk) türer. Bu kelimeleri birleştiren şey yalnızca çatışmanın yokluğu değil, sağlam olma hâlidir — hasarsız, zarardan güvende. Selâm, Rahmân'da görülen aynı yoğunlaştırılmış kalıptadır; yani bu esenliği ara sıra sunan değil, tamamen elinde tutan bir kaynağı adlandırır.

Burada ne anlama gelir. Selâm, bütün barış ve esenliğin kendisinden geldiği ve kendisine döndüğü kaynak olarak okunur — Allah'ın kendisi her türlü kusurdan, zarardan, kayıptan uzaktır ve yarattıklarına güvenlik ve kusursuzluk bahşeden de O'dur. Sıklıkla Haşr suresi grubundaki diğer isimlerle birlikte anılır; Melik hükümranlığı, Kuddûs temizliği doğrularken, Selâm bu ikisinin de dayandığı bütünlük ve güvenlik anlamını ekler.

Nerede karşılaşılır. Selâm, Haşr suresindeki aynı ayette Melik ve Kuddûs ile birlikte anılır. Ancak kökü, ismin kendisinden çok daha fazla günlük hayatta yer alır: her Müslüman selamlaşması, "es-selâmu aleyküm", bu kökü doğrudan çağırır ve bu sıfatın adlandırdığı esenliği karşıdakine diler; günlük namazın bitişi de aynı kelimeyle sona erer.