Aisha İsminin Anlamı

Kök: ع-ي-ش (a-y-ş), "yaşamak". Âişe, bu kökten müennes ism-i fâildir: yaşayan, hayatta olan ve iyi bir hayat süren — sadece canlı değil, hayrla yaşayan.

Aynı kökten: ayş (yaşam, geçim), maîşet (geçim yolu — Kur'an'ın Tâhâ 20:124'te kullandığı kelime), îşe (bir hayat; Hâkka 69:21'de "hoşnut bir hayat").

Taşıyanı: Hz. Âişe bint Ebû Bekir, Peygamber ﷺ'in eşi ve mü'minlerin annelerinden. İslam'da en çok hadis rivayet edenlerdendir — iki binin çok üzerinde rivayet. Peygamber ﷺ'in ev içindeki hâli, gece namazı ve ailesine karşı ahlâkı hakkında bilinenlerin çoğu onun yoluyla bilinir. Vefatından sonra sahâbe fıkhî meselelerde ona başvurmuştur.

Yazımlar: Ayşe, Aişe, Aisha, Ayesha, Aisyah, Aïcha, عائشة.

Telaffuz: Â-i-şe; baştaki harf ayn, ortadaki i ise iki hareke arasında bir hemze kesintisidir.