Aya İsminin Anlamı

Kök: أ-ي-ي (e-y-y). Âyet işaret demektir: kendisinden ötesine delâlet etmek üzere konulmuş nişan. Arapça tek kelimeyle üç şeyi birden karşılar — yaratılıştaki nişane, peygambere verilen mucize ve Kur'an'ın âyeti. Kur'an âyetine âyet denmesinin sebebi, kendisinin bir işaret oluşudur.

Aynı kökten: âyât (işaretler, âyetler) ve her okuyanın bildiği Âyetü'l-Kürsî (Bakara 2:255). Kur'an bu kelimeyi vahiy için kullandığı kadar tabiat için de kullanır: gece ile gündüzün değişmesi, denizdeki gemiler, eşler arasındaki sevgi — hepsi birer âyet diye anılır.

Yazımlar: Aya, Ayah, Ayat, Âyet, آية.

Telaffuz: Â-ya; baştaki a uzun, medde ile yazılır. Arapçada son harf yuvarlak te olduğu için tamlamada âyet diye duyulur: Âyetullah, Âyetü'r-Rahmân.

Not: Türkçedeki ay (gökteki ay) ayrı bir Türkçe kelimedir, bu isimle ilgisi yoktur; karışıklık yalnız Latin harfli yazımdan doğar.

Müzekkeri: kullanımda yoktur.