Basma İsminin Anlamı

Kök: ب-س-م (b-s-m), "gülümsemek". Besme, ism-i merredir; yani genel olarak gülümsemeyi değil, yüzde beliren tek bir gülümsemeyi anlatır. Arapça bunu kahkahadan özenle ayırır: dahk işitilir, besm işitilmez.

Aynı kökten: ibtisâme (gülümseme), tebessüm — Türkçede de yaşayan kelime —, bessâm ve besmâ (çok gülümseyen), mübtesim. Kur'an, karıncanın sözüne gülerek tebessüm eden Süleymân'ı anlatırken iki kelimeyi yan yana kullanır (Neml 27:19); tam da aynı şey olmadıkları için.

Yazımlar: Basma, Besme, Basmah, بسمة.

Telaffuz: BES-me; vurgu ilk hecede, s ince.

Not: besme (gülümseme) ile besmele arasında kök bağı yoktur. Besmele "bismillâh" sözünden nahtedilmiştir, bu kökten türememiştir; harflerin benzeşmesi sık sık yanıltır.

Müzekkeri: Bessâm — mübalağa vezninde, sürekli gülümseyen.