Amina İsminin Anlamı

Kök: أ-م-ن (e-m-n), "emin olmak, güvende olmak". Âmine, bu kökten müennes ism-i fâildir: emniyette olan, huzur bulan, güvenilir.

Aynı kökten: emân (güvenlik), emanet, îmân, mü'min, emîn (Mekke'nin, vahiyden önce Peygamber ﷺ'e verdiği unvan) ve Allah'ın güzel isimlerinden el-Mü'min.

Taşıyanı: Âmine bint Vehb, Peygamber ﷺ'in annesi. Eşini o doğmadan önce kaybetti; kendisi de o altı yaşındayken, Medine dönüşü Ebvâ'da vefat etti. Ardından Peygamber ﷺ'i önce dedesi Abdülmuttalib, sonra amcası Ebû Tâlib himayesine aldı.

Yazımlar: Emine, Âmine, Amina, Aminah, آمنة.

Telaffuz: Â-mi-ne, baştaki a uzun. Emîne (أمينة, "güvenilir") yakın ama ayrı bir isimdir, vurgusu ikinci hecededir.

Müzekkeri: Emin, Me'mun.