Halima İsminin Anlamı

Kök: ح-ل-م (h-l-m), hilim — karşılık verebilecekken vermeyenin kendine hâkimiyeti. Halîme, mübalağa vezni faîl'deki halîm'in müennesidir: yumuşak huylu, öfkeye yavaş, kışkırtma karşısında sabırlı. Arapçada bu bir zaaf değil, tutulmuş bir güçtür.

Aynı kökten: hilm (yumuşak huyluluk), Allah'ın güzel isimlerinden el-Halîm ve hulüm — hem rüya hem de çocuğun ergenliğe erişmesi. Dilciler iki anlamı tek kök altında tutar. Kur'an, Hz. İbrâhîm'i halîm diye niteler (Tevbe 9:114) ve ona İsmâil'i halîm bir oğul olarak müjdeler (Sâffât 37:101).

Taşıyanı: Benî Sa'd kabilesinden Halîme es-Sa'diyye, Peygamber ﷺ'i süt anne olarak çöle götürüp ilk yıllarında orada büyüten kadındır — Mekkelilerin yeni doğanlarını bedevîlere emzirtme âdeti gereği. Peygamber ﷺ ömrü boyunca ona vefa göstermiş; yanına geldiğinde ridâsını yere serdiği rivayet edilmiştir.

Yazımlar: Halime, Halima, Halimah, حليمة.

Telaffuz: ha-LÎ-me; baştaki h, boğazdan gelen Arapça hâ sesidir, Türkçedeki ince h değil.

Müzekkeri: Halim (حليم), Abdülhalim.