Nadia İsminin Anlamı

Kök: ن-د-و / ن-د-ي (n-d-v / n-d-y). Nadiye, dişil ism-i fâil biçimidir. Kök iki yöne birden akar ve sözlükçüler ikisini yan yana anar. Birincisi nedâ, yani çiy ve nem; buradan cömertlik anlamı doğar: çiyle ıslanmış, eli açık olan. Çiy de bağış da istenmeden düşer. İkincisi nâdî, yani insanların toplandığı meclis.

Aynı kökten: nedâ (çiy; ayrıca cömertlik), nedve ve nâdî (meclis, kulüp — bugünkü Arapçada spor kulübü de bu sözcüktür), Dârü'n-Nedve (Mekke'nin meclis binası), nidâ (çağrı, seslenme), münâdî (çağıran, tellal), münâdiye (çağıran kadın) ve Neda, Nedve adları. Kur'an'da meclis anlamı geçer: Alak 96:17'de yüz çevirene "meclisini çağırsın" denir; Ankebût 29:29'da kötülüğün toplantı yerinde işlenmesi anlatılır. Adın "çağıran kadın" diye açıklanması yaygındır ama sarf bakımından tam değildir; o anlam münâdiye'nindir, Nadiye'yi çiy anlamına bağlamak daha doğrudur.

Yazılışları: Nadiye (Türkçe), Nadia, Nadya, Nadiya (İngilizce), Nadia (Endonezce ve Urduca), Nadia veya Nadya (Fransızca ve Mağrip), نادية.

Söyleniş: NÂ-di-ye, üç hece, ilk hece uzun ve vurgulu. Türkçede telaffuzu zorlayan bir ses yoktur.

Erkek karşılığı: Nâdi, seyrek kullanılır.