Ranim İsminin Anlamı

Kök: ر-ن-م (r-n-m), "terennüm etmek, ezgili ses çıkarmak". Renîm uzayan, ahenkli ses demektir; klasik sözlükler bunu terennümle uzatılan ses için kullandığı gibi, bırakıldıktan sonra yayın kirişinin uğultusu ve ud telinin çınlaması için de kullanır. Vurulan bir sesi değil, kalan bir sesi adlandırır.

Aynı kökten: ternîm (ezgiyle okuma), ternîme (ilahi, ezgi), rannem, müternnim. Kullanımda kelime, Kur'an'ın güzel sesle okunmasına bağlanmıştır; isim verilirken kastedilen anlam da çoğunlukla budur. Türkçedeki terennüm aynı ailedendir.

Komşuluk: ر-ن-ن kökünden rann (çınlamak) anlamca yakındır; Rana (رنا, gözünü dikip bakmak) ise ayrı bir kök ve ayrı bir isimdir — Latin harfli yazımda sık karıştırılır.

Yazımlar: Ranim, Renim, Raneem, رنيم.

Telaffuz: ra-NÎM; vurgu uzun ikinci hecede.

Açık söylemek gerekirse: Bu yeni bir isimdir. Kökü fasih, anlamı sözlüklerde sabittir; ama ilk nesillerin isimleri arasında geçmez ve arkasında meşhur bir taşıyıcı yoktur. Uydurma bir taşıyıcı yakıştırmaktansa bunu açıkça söylemek daha doğrudur.

Müzekkeri: yaygın kullanımda yoktur.