Salma İsminin Anlamı

Kök: س-ل-م (s-l-m), "sağlam, kusursuz, zarardan uzak olmak". Selmâ, ism-i tafdil eslem'in dişil biçimidir: en sağlam, en esen olan. Kökün özü sessizlik değil bütünlüktür; barış, bir şeyin sağlam olmasının sonucudur, tersi değil.

Aynı kökten: selâm (esenlik; es-Selâm Allah'ın isimlerindendir), İslâm (esenliğe girdiren teslimiyet), müslim, teslim, selim (sağlam — Şuarâ 89'da Allah'a "selim bir kalp" ile gelmekten söz edilir), sülem (merdiven, güvenle çıkılan şey). Salim, Selman, Selime, Süleyman ve Selam adları da bu köktendir.

Bir dilbilgisi notu: Selmâ Arapçada gayr-ı munsarif, yani tam çekim eklerini almayan bir addır; eski kadın özel adlarının çoğu bu sınıftandır. Modern bir ad hâline gelmeden çok önce, İslâm öncesi şiirde sıkça geçen en eski Arap kadın adlarındandır.

Yazılışları: Selma (Türkçe, çok yaygın), Salma (İngilizce), Salma (Endonezce, Urduca), Salma, Selma (Fransızca/Mağrip), سلمى.

Söylenişi: SEL-mâ; vurgu ilk hecede, son hece uzun okunur. Arapçada son ses yâ ile yazılır ama uzun a olarak söylenir.

Erkek karşılığı: Salim; ism-i tafdil biçimiyle Eslem.