Sara İsminin Anlamı

Kökeni: İbranice Sarah, "prenses, soylu kadın"; Arapçaya Sâra olarak geçmiştir. Bazı Arap dilcileri sesi س-ر-ر köküne — sevinç ve sır kökü — bağlayıp "sevinç getiren" diye açıklar; bu tarihî değil halk etimolojisidir, ama eski ve çok tekrarlanmıştır.

O Arapça kökten: sürûr (sevinç), sır, meserret, serrâ (bolluk; darrâ, sıkıntının karşıtı).

Taşıyanı: Sâre, Hz. İbrâhîm'in eşi ve Hz. İshak'ın annesi. Kur'an onu adıyla anmaz — elçilerin İbrâhîm'e geldiği pasajda "hanımı"dır — ama sahne canlıdır: ayakta durmaktadır, güler, ve kendisine İshak, onun ardından da Ya'kûb müjdelenir; öyle bir yaşta ki buna şaşırır (Hûd 11:71-73). Bir kadının tepkisinin kendi sözleriyle kaydedildiği az sayıdaki yerden biridir.

Yazımlar: Sare, Sâre, Sara, Sarah, سارة.

Telaffuz: SÂ-ra, ilk hece uzun.

Not: İsim, bilinen sebeple Müslüman, Hristiyan ve Yahudi ailelerde ortaktır ve üçünde de neredeyse aynı biçimde söylenen az sayıdaki addandır.