Al-Bari'

Kök. Bâri' ismi, özünde bir şeyden âzâde ve uzak olma anlamı taşıyan b-r-e kökünden gelir; aynı kökten Arapçaya, bir iddiadan temiz çıkma anlamındaki berâet ve bir hastalıktan tam olarak iyileşmeyi anlatan fiil de gelir. Yaratılışa uygulandığında bu anlam, bir şeyi her şeyden ayrı ve kendine özgü bir varlığa çıkarmak, geldiği herhangi bir maddeden ya da örnekten çözülmüş olarak var etmek anlamını taşır — yaratılış, parçalardan bir birleştirme değil, temiz, koşulsuz bir çıkıştır.

Burada ne anlama gelir. Bâri', birbirine bağlı üç yaratılış isminden ikincisi olarak okunur: Hâlik bir şeyin ölçüsünü başlatıp takdir ederken, Bâri' onu fiilen ayrı bir varlığa çıkarmak, yalnızca bir tasarım olarak kalmayıp kendi başına ayrı ve bütün olmaktır. İkisi arasındaki fark incedir ama gerçektir — Hâlik, niyet etmeye ve planı şekillendirmeye; Bâri' ise planın dünyada fiilen ayrı bir şey hâline gelmesine daha yakındır.

Nerede karşılaşılır. Bâri', Kur'an'da yalnızca bir kez geçer; Haşr suresindeki aynı ayette Hâlik ve Musavvir ile birlikte anılır — metnin başka hiçbir yerinde bağımsız olarak geçmez, bu da onu bu sayfadaki en nadir isimlerden biri yapar.